9 - بر طرف شدن عين نجاست مسأله 216 - اگر بدن حيوان به عين نجس مثل خون ، يا متنجس مثل آب نجس ، آلوده شود ، چنانچه آنها بر طرف شوند بدن آن حيوان پاك مىشود . وهمچنين است باطن بدن انسان ، مثل توى دهان وبيني ، مثلا اگر خونى از لاي دندان بيرون آيد ودر آب دهان از بين برود ، آب كشيدن توى دهان ، لازم نيست . ولى اگر دندان عارية در دهان نجس شود ، بايد آن را آب بكشند به احتياط واجب . مسأله 217 - اگر غذا لاي دندان مانده باشد وداخل دهان خون بيايد ، چنانچه انسان نداند كه خون به غذا رسيده ، آن غذا پاك است . واگر خون به آن برسد بنابر احتياط واجب ، نجس مىشود . مسأله 218 - جائى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن ، اگر نجس شود لازم نيست آب بكشد ، اگر چه آب كشيدن أحوط است . مسأله 219 - اگر گرد وخاك نجس به لباس وفرش ومانند اينها بنشيند ، چنانچه هر دو خشك باشند نجس نمىشود واگر طورى آنها را تكان دهند كه گرد وخاك نجس از آنها بريزد ، پاك مىشود . 10 - استبراء حيوان نجاستخوار مسأله 220 - بول وغائط حيواني كه به خوردن نجاست انسان ، عادت كرده نجس است ، واگر بخواهند پاك شود ، بايد آن را استبراء كنند ، يعنى تا مدتي كه بعد از آن مدت ديگر نجاستخوار به آن نگويند ، نگذارند نجاست بخورد وغذاى پاك به آن بدهند وبايد شتر نجاستخوار را چهل روز وگاو را بيست روز وگوسفند را ده روز ومرغابى را هفت يا پنج روز ومرغ خانگى را سه روز از خوردن نجاست جلوگيرى كنند وغذاى پاك به آنها بدهند .